ការសិក្សាវិទ្យាសាស្រ្តជាច្រើនបានបញ្ជាក់ហើយថា ចំណីអាហារអាចផលិតបានផលទៅរួច បានច្រើនដូចគ្នា ដោយការមិនប្រើប្រាស់ផលិតផលថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត តែគេធ្វើក្នុងលក្ខខណ្ឌមានការផ្លាស់ប្តូរការអនុវត្តកសិកម្មសព្វថ្ងៃ។
ដើម្បីព្យាយាមស្វែងរកដំណោះស្រាយ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវនៅវិទ្យាស្ថានជាតិនៃការសិក្សា ស្រាវជ្រាវអំពីកសិកម្ម ចំណីអាហារ និងបរិស្ថាន (Inrae) នៅប្រទេសបារាំង បានធ្វើតេស្តិ៍លើប្រធានបទនេះ។ ក្នុងរយៈពេល ១២ឆ្នាំ ដំណោះស្រាយជំនួសនានាត្រូវបានសាកល្បងនៅលើកសិដ្ឋានដកពិសោធន៍នានារបស់អង្គការ។ ជាសេចក្តីសន្និដ្ឋាន ៖ ការបោះបង់ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ សត្វល្អិត គឺអាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែរឿងនេះរួមបញ្ចូលការបម្រែបម្រួលយ៉ាងស៊ីជម្រៅ នៃការអនុវត្តកសិកម្ម។ ហើយគេត្រូវមានកសិដ្ឋានកសិកម្មឲ្យកាន់តែប្រកបដោយឯកទេសសម្រាប់ដំណាំមួយចំនួនផងដែរ។
ផ្ទុយពីអ្វីដែលគេធ្លាប់គិត ការបោះបង់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ធ្វើឲ្យអ្នកស្រាវជ្រាវបានទទួលបាន ទិន្នផលស្រដៀងនឹងកសិកម្មប្រពៃណីតាមទម្លាប់ ដោយការបន្ថែមរយៈពេលការផ្លាស់ប្តូរ ឆ្លាស់ដំណាំពី ៧ឆ្នាំ ដល់ ៩ឆ្នាំ កែប្រែរយៈពេលដាំគ្រាប់ និងកំណត់កម្រិត ឬសូម្បីតែបោះបង់ការធ្វើដី ព្រមទាំងការប្រើប្រាស់ពូជដែលមានភាពធន់ទ្រាំ ឬសូម្បីតែដាំរុក្ខជាតិចម្រុះគ្នានៅលើដីតែមួយកន្លែងផងដែរ។
ផលិតផល និងរបៀបនៃការគ្រប់គ្រងបែបជីវសាស្រ្ត ក៏នឹងជួយឲ្យចាកចេញពីផលិតផលសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីផងដែរ។ នេះក៏អាចមានន័យថា គេនឹងស្វែងរកសត្វល្អិតដែលជួយនៅក្នុងបរិស្ថាន ជិតខាង ដែលពួកវាអាចស៊ី សត្វល្អិតដែលវាយប្រហារដំណាំ ឬការអភិវឌ្ឍវិធីសាស្រ្តដែលនឹងអនុគ្រោះដល់សត្វ ឬសត្វល្អិត ដែលជាអ្នកការពារដំណាំ។ នៅខណៈពេលដែលគេបានរាប់បានឃើញមាន ២០០០០ ករណី នៃការសិក្សាអំពីប្រធានបទនេះចាប់ពីឆ្នាំ១៩៦២ ដល់ឆ្នាំ២០២១ បច្ចុប្បន្នក៏មានការបោះពុម្ពផ្សាយវិទ្យាសាស្ត្រលើសពី ២០០០ករណីនៃការសិក្សាក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការគ្រប់គ្រងបែបជីវសាស្រ្តមានកម្រិតរចនាសម្ព័ន្ធមួយចំនួនសម្រាប់កសិករ។ ដើម្បីលើកកម្ពស់ការប្រយុទ្ធផ្សំគ្នាទល់នឹងកត្តាបំផ្លាញ គេត្រូវធ្វើឲ្យជីវចម្រុះប្រសើរឡើង ហើយដូច្នេះគេក៏ត្រូវទុកកន្លែងឲ្យធម្មជាតិ។ វាមានន័យថា គេអាចត្រូវដាំរបងរស់ ឬព្រៃតូចៗ និងកាត់បន្ថយទំហំដីកសិកម្មជាដើម។
ចុងក្រោយ ការស្រាវជ្រាវមានមូលដ្ឋានមួយផ្នែក កំពុងសិក្សាអំពីបរិស្ថានជិតខាងរបស់រុក្ខជាតិ ឬដំណាំ គឺបរិស្ថាននៅជាប់គ្នា ដែលមានមីក្រូសរីរាង្គ វីរុស និងសត្វល្អិតតូចៗ ដែលតួនាទីវិជ្ជមានរបស់វាទៅលើដំណាំរុក្ខជាតិ ធ្វើឲ្យគេនៅមិនទាន់ដឹងច្បាស់នៅឡើយទេ។ បច្ចុប្បន្នថ្នាំ និងការគ្រប់គ្រងបែបជីវសាស្រ្ត តំណាងឲ្យ១២% ដល់ ១៥% នៃទីផ្សារផលិតផលថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។
ដំណាំត្រូពិកអាចត្រូវបានដាំដុះដោយមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតបានដែរ។ ក្នុងការសិក្សាអំពីការគ្រប់គ្រងក្សេតសាស្រ្តកសិកម្ម នៃដំណាំកាហ្វេ កាកាវ ចេក អង្ករ និងបន្លែ នៅអាម៉េរិកឡាទីន អាហ្វ្រិក និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ អ្នកស្រាវជ្រាវមកពីមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវកសិកម្មសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍអន្តរជាតិ (Cirad) បានកំណត់អត្តសញ្ញាណវិធីសាស្រ្តជំនួសមានជាង ២០របៀប ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។
ទោះបីជាអាកាសធាតុត្រូពិចមានសភាពពិបាកជាងអាកាសធាតុអឺរ៉ុបក៏ដោយ ក៏មានកម្មវិធីអឺរ៉ុបចំនួន២៧ ដែលមានអ្នកស្រាវជ្រាវប្រមាណ ២០០០នាក់ ចូលរួម ដើម្បីផ្តល់គន្លឹះសំខាន់ៗសម្រាប់កសិកម្មគ្មានថ្នាំសម្លាប់គីមី ចាប់ពីឆ្នាំ២០៤០ តទៅ។
Daily Program
