សម្រែកថ្ងូរអ្នករត់កង់បី ក្រោមសម្ពាធនៃតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈ

សំឡេងម៉ាស៊ីនកង់បីបន្លឺឡើងខ្សាវៗ លាយឡំជាមួយផ្សែងដែលភាយចេញតាមបំពង់ស៊ីម៉ាំង នៅក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវមមាញឹកមួយក្នុងក្រុងភ្នំពេញ។ លោក សុខ ហឿន ដែលមានវ័យជិត ៤០ ឆ្នាំទៅហើយនោះ កំពុងអង្គុយលើកៅអីអ្នកបើកបរ ដៃម្ខាងកាន់កន្សែងជូតញើសដែលហូរស្រក់លើថ្ងាស មើលទៅហាក់ដូចជាកំពុងរង់ចាំអ្វីម្យ៉ាងដែលមិនប្រាកដប្រជា។ អ្វីដែលលោកកំពុងរង់ចាំ មិនមែនគ្រាន់តែជាម៉ូយអ្នកដំណើរនោះទេ ប៉ុន្តែគឺសេចក្តីសង្ឃឹមថា តម្លៃសាំងនឹងចុះថោកជាងមុនបន្តិច។

តាំងពីព្រលឹមទល់ព្រលប់ ជីវិតអ្នករត់កង់បីដូចជាលោក សុខ ហឿន បានក្លាយជាការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងតួលេខនៅលើកញ្ចក់ទូរបូមសាំង។ រាល់ពេលដែលតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈហក់ឡើង វាមិនត្រឹមតែឆក់យកប្រាក់ចំណេញបន្តិចបន្តួចរបស់លោកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាថែមទាំងបានបង្កើនសម្ពាធផ្លូវចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរមកលើជីវភាពគ្រួសារដែលមានកូនក្នុងបន្ទុកដល់ទៅ ៣ នាក់។ លោកបានរៀបរាប់ទាំងទឹកមុខស្រពោនថា កាលពីមុនការចាក់សាំង ២ ម៉ឺនរៀល អាចឱ្យលោកដឹកម៉ូយបានពេញមួយថ្ងៃ និងសល់ប្រាក់កម្រៃខ្លះសម្រាប់ផ្ញើប្រពន្ធ។ ក៏ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន លុយ ២ ម៉ឺនរៀលដដែលនេះ រត់មិនទាន់ទាំងដល់ពាក់កណ្តាលថ្ងៃផង ក៏រលត់ម៉ាស៊ីនបាត់ទៅហើយ។

លោក សុខ ហឿន បន្តថា ៖«ជីវភាពយើងរកមិនសូវបានអ៊ីចឹង! ចំណូលចូលតិច មនុស្សក៏មិនសូវជិះដែរឥឡូវ។ អ្នកកជិះតិចណាស់ឥឡូវ គេច្រើន ប៊ុកឃីង (booking) យើងរត់ដៃអ៊ីចឹងមិនសូវមានអ្នកជិះទេ។ ប្រាក់ចំណូលក្នុងមួយថ្ងៃវាមិនទៀង ជួនកាលបាន២ម៉ីនរៀល ជួនកាលបាន៣ម៉ីនរៀលអ៊ីចឹង។ ថ្ងៃណាហេងក៏បាន៤ទៅ៥ម៉ីនរៀលអ៊ីចឹងដែរ តែកម្របានណាស់»។

បញ្ហាប្រឈមដ៏ធំដែលអ្នករត់កង់បីកំពុងជួបប្រទះ គឺការជាប់គាំងនៅចន្លោះកណ្តាលនៃ «តម្លៃប្រេង» និង «តម្លៃឈ្នួល»។ ខណៈដែលតម្លៃសាំងកើនឡើងឥតឈប់ឈរ ប៉ុន្តែតម្លៃឈ្នួលដែលកំណត់ដោយកម្មវិធីលើទូរស័ព្ទដៃ (App) នៅតែរក្សាដដែល ឬកើនឡើងតិចតួចបំផុត។ បើអ្នកបើកបរព្យាយាមទារតម្លៃក្រៅ App ភ្ញៀវនឹងមិនជិះ ឬរាយការណ៍ទៅក្រុមហ៊ុន ដែលធ្វើឱ្យពួកគេកាន់តែពិបាករកចំណូល។ ការប្រកួតប្រជែងដ៏ស្រួចស្រាល់រវាងអ្នករត់កង់បីដែលមានចំនួនកាន់តែច្រើន ក៏ជាដើមចមដែលធ្វើឱ្យម្នាក់ៗបង្ខំចិត្តទទួលយកតម្លៃទាប ដើម្បីគ្រាន់តែបានលុយចាក់សាំងបន្តដំណើរទៅមុខទៀត។

ក្រឡេកទៅមើលទិដ្ឋភាពនៃការរស់នៅវិញ បទពិសោធន៍នៃការកាត់បន្ថយការហូបចុក បានក្លាយជារឿងធម្មតាទៅហើយសម្រាប់អ្នកប្រកបរបរនេះ។ អ្នកខ្លះសុខចិត្តហូបបាយកញ្ចប់ត្រជាក់ៗជជែកគ្នាពីរបីម៉ាត់ រួចដេកចាំម៉ូយលើកង់បីទាំងកណ្តាលថ្ងៃក្តៅ ដើម្បីសន្សំលុយដែលធ្លាប់តែចំណាយលើអាហារសមរម្យ យកទៅបង់រំលស់កង់បីឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ការបារម្ភពីការដាច់ការបង់រំលស់ ឬការខ្វះខាតលុយសាលារបស់កូនៗ គឺជាស្រមោលអន្ទោលតាមប្រាណដែលធ្វើឱ្យពួកគេមិនហ៊ានឈប់សម្រាក សូម្បីតែថ្ងៃបុណ្យទានក៏ដោយ។

លោក ហួន សុខសាន្ត​ ជាអ្នករត់កង់បីម្នាក់ទៀត បន្ថែមថា ៖«ខ្ញុំរត់ជាង១០ឆ្នាំហើយ បើនិយាយរឿងប៉ះពាល់គឺប៉ះពាល់ហើយ សាំងឡើងថ្លៃក៏មិនមានភ្ញៀវជិះ។​ ប៉ះពាល់រហូតព្រោះឥឡូវរកមិនសូវបាន សាំងឡើងក៏ត្រូវតែចាក់ ព្រោះមិនមានអ្វីធ្វើដំណើរទៅមុខ ទោះបីមួយលីត្រ៧ពាន់រៀលក៏ត្រូវតែចាក់»។

មកទល់ពេលនេះ អ្វីដែលអ្នករត់កង់បីទាំងអស់រំពឹងទុក គឺមិនមែនជាការមានបានឡើយ ប៉ុន្តែគឺស្ថិរភាពនៃតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈ។ ពួកគេដង្ហោយរកការអន្តរាគមន៍ណាមួយដែលអាចជួយសម្រាលបន្ទុកនេះ មិនថាជាការបញ្ចុះតម្លៃសាំងសម្រាប់អ្នកប្រកបរបរក្រៅប្រព័ន្ធ ឬការសម្របសម្រួលតម្លៃឈ្នួលឱ្យស្របតាមទីផ្សារជាក់ស្តែងនោះទេ។

នៅពេលព្រះអាទិត្យចាប់ផ្តើមជ្រេអូសកន្ទុយទៅទិសខាងលិច ចាប់ផ្តើមបញ្ឆេះម៉ាស៊ីនកង់បីម្តងទៀត។ ទោះបីជាក្នុងចិត្តពោរពេញដោយក្តីបារម្ភពីថ្ងៃស្អែកដែលមិនដឹងថាសាំងនឹងឡើងថ្លៃទៀតឬយ៉ាងណា ប៉ុន្តែសម្រាប់ពេលនេះ អ្នករត់កង់បីត្រូវតែបន្តបរទៅមុខ ព្រោះនៅពីក្រោយខ្នងរបស់គាត់ គឺមានក្រពះគ្រួសារដែលកំពុងរង់ចាំការវិលត្រឡប់របស់លោក ជាមួយនិងចំណូលដែលបានមកពីការតស៊ូពេញមួយថ្ងៃនេះ៕