លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង អ្នករកឃើញថ្នាំពេនីស៊ីលីនដំបូងគេ
![](/sites/default/files/styles/max_width_770px/public/2024-06/btmaanjaati_0.jpg?itok=oxVZnz80)
លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង គឺជាគ្រូពេទ្យ ជីវវិទូ និងជាអ្នកឱសថសាស្រ្តជនជាតិ អង់គ្លេស។ លោកកើតនៅថ្ងៃទី៦ ខែសីហា ឆ្នាំ១៨៨១ នៅភូមិដាកវ៉េល ខេត្ត អៃស្ហៀរ៍ ស្កុតឡេន។ លោកទទួលមរណភាពនៅថ្ងៃទី១១ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៥៥ នៅទីក្រុងឡុង ប្រទេស អង់គ្លេស។ លោកបានបោះពុម្ពផ្សាយនូវអត្ថបទជាច្រើនពាក់ព័ន្ធនឹងបាក់តេរីវិទ្យា ប្រព័ន្ធភាព សាំ និងការព្យាបាលតាមវិធីសាស្រ្តគីមី។
របបគំហើញរបស់លោក ដែលមានភាពល្បីល្បាញបំផុត គឺថ្នាំអង់ទីប៊ីយ៉ូទិច ដែលគេហៅថា ពេនីស៊ីលីន ដែលលោកបានចម្រាំងចេញពីផ្សិតម្យ៉ាងហៅថា ពេនីស៊ីលីយ៉ូម ណូតាទូម នៅ ឆ្នាំ១៩២៨។ នេះគឺជាការរកឃើញដែលធ្វើឲ្យលោកអាចចែករំលែកពានរង្វាន់ណូបែល វេជ្ជសាស្រ្ត ជាមួយលោក ហូវ៉ាដ ហ្វ៉្លូរ៉ៃ និងលោកអៀន បូរីស ជេន នៅឆ្នាំ១៩៤៥។
បន្ទាប់ពីការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងការផ្សព្វផ្សាយពាក់ព័ន្ធនឹងទាហានរងរបួសក្នុងសង្រ្គាម លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង បានមានចំណេះដឹងរឹងម៉ាំទៅលើបាក់តេរី ស្តាហ្វ៊ីឡូកូកនៅ ឆ្នាំ១៩២០។ នៅប្រមាណឆ្នាំ១៩២៧ គេបានស្នើលោកឲ្យសរសេរជំពូកមួយអំពីបាក់តេរីទាំង នេះនៅក្នុងសៀវភៅមួយដែលផ្សព្វផ្សាយដោយក្រុមប្រឹក្សាសិក្សាស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្រ្ត។ ដើម្បីជាកិត្តិយសសម្រាប់ការងារនេះ លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង បានចងក្រងជាឯកសារ និងដឹកនាំការពិសោធន៍ជាច្រើន។ ដើម្បីសរសេរអត្ថបទ លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង ត្រូវធ្វើការពិសោធន៍ទំនាក់ទំនងរវាងសកម្មភាពវីរុស ស្តាហ្វ៊ីឡូកូក និងភាពប្រែប្រួលពណ៌នៅលើសរីរាង្គដែលវាទំ។ លោកបានសម្រេចដកពិសោធន៍ម្តងហើយម្តងទៀតជាមួយនឹងសហការីវ័យក្មេងមួយរូបរបស់លោក គឺលោកព្រីស។
គឺនៅខណៈដែលលោកព្រីសទៅជួបលោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩២៨ ដែលលោកហ្វ្ល៉េមីង បានសម្គាល់ឃើញ និងភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះទិដ្ឋភាពមិនធម្មតានៃការដុះដាល ដែលធ្វើឲ្យលោកនឹកឃើញធ្វើការពិសោធន៍វាជាមួយអង់ហ្ស៊ីម លីសូហ្ស៊ីម។
នៅថ្ងៃទី៣ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩២៨ លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង បានធ្វើការសង្កេតលើសរីរាង្គ ស្តាហ្វីឡូកូក។ លោកបានស្គាល់វាយ៉ាងច្បាស់នៅជំនាន់នោះដោយសារការរកឃើញពួកវាម្តងហើយ។ លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាអ្នកស្រាវជ្រាវដ៏ពូកែ ប៉ុន្តែភ្លេចភ្លាំងច្រើន។ ជារឿយៗ លោកភ្លេចរៀបចំឡើងវិញនៅកន្លែងដែលលោកធ្លាប់បានធ្វើការ និងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលតាមធម្មតា មានភាពរញ៉េរញ៉ៃ។ បន្ទាប់ពីការឈប់សម្រាកវិស្សមកាលដ៏យូរ លោកបានសម្គាល់ឃើញថា ប្រអប់ជាច្រើនត្រូវបានឆ្លងដោយផ្សិត ហើយក៏មិនឃើញមានការចម្លងបាក់តេរីទៀតដែរ។ ដោយបង្ហាញការងាររបស់លោកទៅកាន់អ្នកមើល លោកបានប្រមូលប្រអប់ខ្លះ នៅខណៈដែលលោកសម្គាល់ឃើញនៅជុំវិញផ្សិតមានតំបន់មួយដែលបាក់តេរីមិនមានការរីកដុះដាលទេ។
លោកបានដកយកផ្សិតទាំងនេះមកមើល និងបានកំណត់អត្តសញ្ញាណវាផ្ទាល់ថា វាស្ថិតនៅក្នុងពពួកពេនីស៊ីលីយ៉ូម ឬហៅថា ពេនីស៊ីលីន។ ការរកឃើញដោយចៃដន្យរបស់លោក លោកហ្វ្ល៉េមីង នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩២៨ អាចឲ្យផលិតចេញជាឆ្នាំពេលីស៊ីលីន ដែលជាការសម្គាល់នៃការចាប់ផ្តើមថ្នាំអង់ទីប៊ីយ៉ូទិចទំនើប។ មិនយូរប៉ុន្មាន លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង ក៏ដឹងថា បាក់តេរីបានអភិវឌ្ឍភាពស៊ាំជាមួយអង់ទីប៊ីយូទិច រាល់ដងដែលគេប្រើប្រាស់វាតិចពេក ឬប្រើនៅអំឡុងរយៈពេលខ្លីពេក។
រាល់សេចក្តីថ្លែងសន្ទរកថារបស់លោកនៅជុំវិញពិភពលោក លោកអេឡិចហ្សេនឌើ ហ្វ្ល៉េមីង បានទទូចឲ្យមានការប្រើប្រាស់ថ្នាំពេនីស៊ីលីនឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ លោកបានផ្តល់អនុសាសន៍កុំប្រើប្រាស់វាដោយមិនចាំបាច់ និងមិនមានការពិនិត្យរោគបានត្រឹមត្រូវពីគ្រូពេទ្យ កុំប្រើប្រាស់តិចពេក ឬរយៈពេលខ្លីពេក ដោយសារ បាក់តេរីអាចអភិវឌ្ឍភាពស៊ាំប្រឆាំងនឹងអង់ទីប៊ីយូទិចបាន។
Daily Program
![Livesteam thumbnail](/sites/default/files/inline-images/live-stream-thumb.jpg)