យុវវ័យ គឺជាកម្លាំងស្នូលសម្រាប់អនាគតប្រទេសជាតិ ប៉ុន្តែអនាគតនេះក៏ត្រូវការការការពារ និងការយកចិត្តទុកដាក់ពីសង្គមទាំងមូលផងដែរ ជាពិសេសគឺការឆ្លងមេរោគអេដស៍ ដែលជាជំងឺសង្គមមួយមិនអាចធ្វេសប្រហែសបានឡើយ។
សាររំលឹករបស់អង្គការ UNAIDS នៅកម្ពុជា ដែលលើកឡើងថា ជាមធ្យមយុវជនអាយុចន្លោះពី ១៥ ដល់ ២៤ ឆ្នាំ ចំនួនប្រមាណ ៨ នាក់ បានឆ្លងមេរោគអេដស៍ថ្មីជារៀងរាល់សប្តាហ៍ គឺជាតួលេខដែលគួរឱ្យយើងយកចិត្តទុកដាក់ និងមិនគួរមើលរំលង ពីព្រោះនៅពីក្រោយតួលេខនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាស្ថិតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាជីវិតយុវវ័យ ក្រុមគ្រួសារ និងអនាគតរបស់មនុស្សជាច្រើន។
ទោះបីកម្ពុជាមានការរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការឆ្លើយតបនឹងមេរោគអេដស៍ក៏ដោយ ក៏ការងារនេះមិនទាន់អាចបញ្ចប់បាននៅឡើយទេ។ ជាពិសេស យុវវ័យត្រូវការព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ ងាយយល់ និងអាចទទួលបានដោយមិនមានការរើសអើង។ ពួកគេក៏ត្រូវការឧបករណ៍ការពារ និងសេវាសុខភាពដែលមានភាពងាយស្រួល សុវត្ថិភាព ព្រមទាំងរក្សាការសម្ងាត់ផងដែរ។
ការការពារយុវវ័យពីមេរោគអេដស៍ មិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់យុវជនតែម្នាក់ឯងនោះទេ គ្រួសារ សាលារៀន ស្ថាប័នសុខាភិបាល អង្គការសង្គមស៊ីវិល និងសហគមន៍ សុទ្ធតែមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការផ្តល់ចំណេះដឹង និងបង្កើតបរិយាកាសដែលយុវជនអាចសាកសួរ ស្វែងយល់ និងស្វែងរកជំនួយដោយមិនបាច់ខ្លាចការរិះគន់ ឬការរើសអើង។
ការអប់រំអំពីមេរោគអេដស៍ ក៏មិនគួរធ្វើឡើងតែនៅពេលមានបញ្ហាកើតឡើងនោះដែរ។ វាគួរតែជាចំណេះដឹងដែលយុវជនអាចទទួលបានជាបន្តបន្ទាប់ពីប្រភពដែលអាចទុកចិត្តបាន។ ព័ត៌មានត្រឹមត្រូវអាចជួយឱ្យពួកគេចេះការពារខ្លួន ស្គាល់ពីហានិភ័យ និងស្វែងរកសេវាសុខភាពបានទាន់ពេលវេលា។
ម្យ៉ាងវិញទៀត យើងក៏មិនគួរភ្លេចដែរថា ការរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ មិនមែនមានន័យថាមនុស្សម្នាក់ត្រូវបាត់បង់តម្លៃ ឬសិទ្ធិរបស់ខ្លួនក្នុងសង្គមឡើយ។ ការកាត់បន្ថយការរើសអើង និងការមាក់ងាយ គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃការឆ្លើយតបនឹងមេរោគអេដស៍ ព្រោះបរិយាកាសដែលមានការគាំទ្រ អាចជួយឱ្យអ្នកដែលត្រូវការសេវាសុខភាព ហ៊ានស្វែងរកការពិនិត្យ និងការព្យាបាល។
ការដែលអត្រាមរណភាពពាក់ព័ន្ធនឹងជំងឺអេដស៍នៅកម្ពុជាមានការថយចុះ គឺជាសញ្ញានៃវឌ្ឍនភាពមួយ ប៉ុន្តែការដែលនៅមានមនុស្សជាមធ្យមប្រមាណ ៣ នាក់ បានស្លាប់ជារៀងរាល់ថ្ងៃដោយសារមូលហេតុពាក់ព័ន្ធនឹងជំងឺអេដស៍ គឺជាការដាស់តឿនថាយើងមិនអាចបន្ថយការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបញ្ហានេះបានឡើយ។
ពាក្យថា «កុំភ្លេចរឿងអេដស៍» មិនមែនមានន័យថាយើងត្រូវរស់នៅដោយការភ័យខ្លាចនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាមានន័យថាយើងត្រូវចងចាំជានិច្ចអំពីសារៈសំខាន់នៃចំណេះដឹង ការបង្ការ ការពិនិត្យសុខភាព ការព្យាបាល និងការគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក។ សម្រាប់យុវវ័យ ការផ្តល់ព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ និងទីកន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ពួកគេ គឺជាការវិនិយោគលើអនាគត។ ប្រសិនបើយើងចង់ឃើញយុវវ័យមានសុខភាពល្អ និងអាចចូលរួមកសាងប្រទេសជាតិបានពេញលេញ នោះការការពារពួកគេពីមេរោគអេដស៍ ក៏ត្រូវតែជាការទទួលខុសត្រូវរួមរបស់យើងទាំងអស់គ្នាផងដែរ។
សរុបមក អេដស៍មិនមែនជារឿងដាច់ដោយឡែករបស់បុគ្គលណាម្នាក់ឡើយ ដូច្នេះការយល់ដឹងនៅថ្ងៃនេះ អាចជួយសង្គ្រោះជីវិតនៅថ្ងៃស្អែក។ សូមយើងទាំងអស់គ្នាបន្តយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងសកម្មក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងមេរោគអេដស៍ ដែលជាបញ្ហាសុខភាពសាធារណៈ និងសង្គមដ៏គួរឱ្យព្រួយបារម្ភមួយ។
Daily Program
