កងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាលយេមេន ដែលមានខ្នងបង្អែកដ៏រឹងមាំទាំងសព្វាវុធ និងហិរញ្ញវត្ថុពីមហាអំណាចតំបន់ មានប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអ៊ូឌីត និងអារ៉ាបរួម អេមីរ៉េតផង កំពុងតែដកថយយ៉ាងប្រសាច ស្របពេលដែលក្រុមបះបោរហ៊ូធី (Houthis) បន្តវាយលុករុលទៅមុខយ៉ាងគំហុកនៅតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រក្រហម។ តើហេតុអ្វីបានជាកងទ័ពដែលមានការគាំទ្រពេញទំហឹងពីអន្តរជាតិបែរជាទន់ខ្សោយយ៉ាងនេះ?
ចម្លើយមិនមែនស្ថិតលើកង្វះខាតអាវុធនោះទេ តែវាគឺជាលទ្ធផលនៃ "ការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុង" នៃកងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាល ធៀបនឹង "វិន័យដ៏តឹងរ៉ឹង" របស់ក្រុមហ៊ូធី។
យុទ្ធសាស្រ្តវាយលុក និងការបាត់បង់ទីតាំង
ត្រឹមតែរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ក្រុមហ៊ូធីបានប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្រ្តវាយប្រហារបែបផ្លេកបន្ទោរបុកទម្លុះខ្សែត្រៀមរបស់កងទ័ពរដ្ឋាភិបាលយ៉ាងងាយស្រួល។ បន្ទាប់ពីក្តោបក្តាប់បានកំពង់ផែយុទ្ធសាស្រ្ត ម៉ូកា (Mokha) នៅភាគខាងនិរតីប្រទេស ក្រុមបះបោរស្ហ៊ីអ៊ីត (Shiite) ដែលគាំទ្រដោយអ៊ីរ៉ង់មួយនេះ បានឈានទៅត្រួតត្រាលើកោះ ម៉េយូន (Mayyoun) នៅសមុទ្រក្រហមថែមទៀត។
ទីតាំងនេះមិនមែនជារឿងធម្មតានោះទេ វាគឺជាបេះដូងនៃច្រកសមុទ្រ បាប អាល់ ម៉េនដេប (Bab al-Mandeb) ដែលជាសរសៃឈាមសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក តភ្ជាប់សមុទ្រក្រហមទៅកាន់ឈូងសមុទ្រអេដេន និងជាផ្លូវពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់បំផុតរវាងអឺរ៉ុប និងអាស៊ី។ ការបោះជំហានទៅមុខយ៉ាងលឿនរបស់ក្រុមហ៊ូធី បានលាតត្រដាងនូវបរាជ័យដ៏គួរឲ្យកំសត់របស់រដ្ឋាភិបាលយេមេន ដែលជារដ្ឋាភិបាលដែលសហគមន៍អន្តរជាតិទទួលស្គាល់។
ឫសគល់នៃបរាជ័យ ៖ សត្រូវរួម តែរបៀបវារៈខុសគ្នា
យោងតាមអ្នកវិភាគ ការបរាជ័យដែលគេអាចទាយទុកជាមុនបាននេះ គឺជាលទ្ធផលនៃការប្រេះឆាអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំនៅក្នុងសម្ព័ន្ធយោធា ដែលពោរពេញទៅដោយក្រុមប្រដាប់អាវុធមាននិន្នាការប្រឆាំងគ្នា និងមានខ្សែបញ្ជាការរៀងៗខ្លួន។
លោកថូម៉ាស ហ្ស៊ូណូ (Thomas Juneau) សាស្រ្តាចារ្យសាលាជាន់ខ្ពស់នៃកិច្ចការសាធារណៈ និងអន្តរជាតិអូតាវ៉ា និងជាអ្នកស្រាវជ្រាវនៅមជ្ឈមណ្ឌលក្រុមអ្នករិះគិត សាណាអា (Sana'a) យេមេន បញ្ជាក់ថា ៖ សម្ព័ន្ធមិត្តប្រឆាំងក្រុមហ៊ូធី គឺជាការប្រមូលផ្តុំនៃក្រុមបែកបាក់គ្នាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដែលជាញឹកញាប់ ពួកគេចំណាយពេលវាយប្រយុទ្ធគ្នាឯង ច្រើនជាងការតទល់នឹងសត្រូវរួម។"
ភាពខ្ទេចខ្ទាំនេះហើយ ដែលរារាំងរដ្ឋាភិបាលមិនឲ្យអាចកសាងកងទ័ពមួយដែលរឹងមាំ និងមានសមត្ថភាពពិតប្រាកដក្នុងការវាយបំបែកក្រុមហ៊ូធីបាន។
ល្បែងប្រទាញប្រទង់រវាង "ចៅហ្វាយនាយ" ទាំងពីរ
អ្វីដែលកាន់តែស៊ីជម្រៅជាងនេះទៅទៀត ការបរាជ័យនេះគឺជាស្រមោលនៃការប្រកួតប្រជែងអំណាចរវាងមហាអំណាចក្នុងតំបន់។ លោក ថូម៉ាស ហ្ស៊ូណូ បានពន្យល់ថា បើមើលតែលើក្រដាស កងទ័ពរដ្ឋាភិបាលមានអំណាចយោធាដ៏មហិមា ទាំងចំនួនទ័ព និងសព្វាវុធ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង វាមិនដូច្នោះទេ ហើយប្រទេសផ្តល់ជំនួយធំៗទាំងពីរគឺ អារ៉ាប៊ី សាអ៊ូឌីត និងអេមីរ៉េតអារ៉ាប់រួម (UAE) បែរជាប្រកួតប្រជែងដណ្តើមឥទ្ធិពលគ្នា ដែលធ្វើឲ្យមានការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុងយេមេនកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។
សរុបសេចក្តីមក ជ័យជម្នះរបស់ក្រុមហ៊ូធី មិនមែនកើតចេញពីភាពខ្លាំងក្លាឥតខ្ចោះរបស់ពួកគេទាំងស្រុងនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីភាពរលួយផុយស្រួយ និងការបែកបាក់របស់កងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាល ដែលត្រូវបានរុញច្រានដោយល្បែងនយោបាយរបស់មហាអំណាចនៅពីក្រោយខ្នង។ ដរាបណាបញ្ហាផ្ទៃក្នុងនេះមិនត្រូវបានដោះស្រាយ ការរុលទៅមុខរបស់ក្រុមហ៊ូធី នឹងនៅតែបន្តធ្វើឲ្យយេមេន និងតំបន់សមុទ្រក្រហម ស្ថិតក្នុងភាពរង្គោះរង្គើតទៀត។
Daily Program
