វីរជន ឬជនរងគ្រោះនៃវិទ្យាសាស្ត្រ? រឿងរ៉ាវដ៏រំជួលចិត្តរបស់លោក ហ៊ីដេយ៉ូ ណូហ្គូជី ដែលបានបូជាជីវិតដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងជំងឺគ្រុនលឿង
ស្ទើរតែពេញមួយជីវិតរបស់លោក ហ៊ីដេយ៉ូ ណូហ្គូជី (Hideyo Noguchi) គឺជាការតស៊ូប្រជែង នឹងវាសនាដ៏ជូរចត់។ ចាប់តាំងពីកុមារភាពដែលស្ទើរតែពិការដៃ រហូតដល់ក្លាយជាអ្នក ជីវសាស្ត្របាក់តេរីដ៏ល្បីល្បាញលើពិភពលោក លោកបានបន្សល់ទុកនូវបេតិកភណ្ឌ វេជ្ជសាស្ត្រ ដ៏ធំធេង ប៉ុន្តែវាត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយការលះបង់ដ៏ធំធេង និងការលះបង់ជីវិត ខ្លួន ឯងនៅលើទឹកដីអាហ្វ្រិក។
ពីកុមាររងគ្រោះថ្នាក់ក្នុងភូមិស្រុកស្រែ ឆ្ពោះទៅកាន់ពិភពវេជ្ជសាស្ត្រ
កើតនៅថ្ងៃទី៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៨៧៦ ក្នុងទីប្រជុំជន អ៊ីណាវ៉ាស៊ីរ៉ូ (Inawashiro) ខេត្តហ្វូគូស៊ីម៉ា ប្រទេសជប៉ុន កុមារតូច សៃសាគូ ណូហ្គូជី (ឈ្មោះដើមរបស់លោក) បានជួបគ្រោះថ្នាក់ដ៏រន្ធត់នៅអាយុទើបតែ ១ខួបកន្លះ ដោយសារការធ្លាក់ចូលទៅក្នុងចង្រ្កានភ្លើង បណ្តាលឱ្យរលាកដៃឆ្វេងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។
ជោគវាសនារបស់លោកបានប្រែប្រួលនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៨៣ នៅពេលដែលលោកបានចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាមីតស៊ូវ៉ា។ ដោយសារទឹកចិត្តសប្បុរសធម៌ពីលោកគ្រូ កូបាយ៉ាស្ហ៊ី និងមិត្តភក្តិ ពួកគេបានរៃអង្គាសប្រាក់ជួយឱ្យរូបលោកទទួលបានការវះកាត់ដៃពីលោកវេជ្ជបណ្ឌិត កាណែ វ៉ាតាណាបេ។ ការវះកាត់នោះបានជួយឱ្យដៃរបស់លោកស្ទើរតែជាសះស្បើយឡើងវិញ (ប្រមាណ ៧០%)។ ដោយក្តីរំភើប និងដឹងគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ណូហ្គូជី បានប្តេជ្ញាចិត្តរៀនធ្វើជាគ្រូពេទ្យដើម្បីជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃ។ លោកបានចូលសិក្សាផ្ទាល់ជាមួយលោកវេជ្ជបណ្ឌិត វ៉ាតាណាបេ និងបានប្រឡងជាប់សញ្ញាបត្រពេទ្យនៅអាយុទើបតែ ២០ឆ្នាំ។
ជោគជ័យនៃការរកឃើញដើមហេតុនៃជំងឺស្វាយ (Syphilis)
នៅឆ្នាំ១៩០០ លោកហ៊ីដេយ៉ូ ណូហ្គូជីបានធ្វើដំណើរទៅកាន់សហរដ្ឋអាម៉េរិក ដើម្បីបំពេញ ការងារជាអ្នកជំនួយការស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្រ្ត ដោយផ្តោតលើពិសពស់។
នៅក្នុងឆ្នាំ១៩១៣ លោកបានបង្កើតរបកគំហើញដ៏សំខាន់មួយដោយបានបង្ហាញពីវត្តមានរបស់បាក់តេរី ត្រេប៉ូណេម៉ា ប៉ាល់លីឌុម (Treponema pallidum) នៅក្នុងខួរក្បាលរបស់អ្នកជំងឺខ្វិនទូទៅ ដោយបញ្ជាក់ថាបាក់តេរីនេះជាដើមហេតុនៃជំងឺស្វាយ (Syphilis)។
បេសកកម្មចុងក្រោយ និងពាក្យបណ្តាំ «ខ្ញុំមិនយល់ទេ»
ក្តីស្រឡាញ់ និងការលះបង់ចំពោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់លោក ណូហ្គូជី មិនដែលថមថយឡើយ។ នៅឆ្នាំ១៩២៨ លោកបានធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់អាហ្វ្រិក និងអាម៉េរិកឡាទីន ដើម្បីស្រាវជ្រាវប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺឆ្លងដ៏កាចសាហាវ ជាពិសេសជំងឺគ្រុនលឿង (Yellow Fever)។
ផ្អែកតាមទិន្នន័យស្រាវជ្រាវ លោកបានខិតខំទាត់ចោលទ្រឹស្តីចាស់ ហើយព្យាយាមបកស្រាយសម្មតិកម្មថា ជំងឺគ្រុនលឿងបង្កឡើងដោយបាក់តេរីប្រភេទស្ពីរ៉ូខែត (Spirochète) ជំនួសឱ្យវីរុស។ ទោះបីជាទ្រឹស្តីនេះខុសពីការពិត ហើយលោកមិនអាចទទួលយកវាបានក៏ដោយ ក៏លោកនៅតែបន្តធ្វើការយ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ។ ជាអកុសល ខណៈពេលកំពុងស្រាវជ្រាវផ្ទាល់នៅក្នុងរដ្ឋធានីអាក្រា (Accra) ប្រទេសហ្គាណា លោកបានឆ្លងវីរុសគ្រុនលឿងនេះខ្លួនឯង ហើយបានទទួលមរណភាពនៅថ្ងៃទី២១ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩២៨។
ពាក្យចុងក្រោយរបស់លោកនៅលើគ្រែអ្នកជំងឺគឺ ៖ «ខ្ញុំមិនយល់ទេ»។
បេតិកភណ្ឌ និងការចងចាំ
ទោះបីជាការស្រាវជ្រាវខ្លះរបស់លោកជួបការខុសឆ្គង ប៉ុន្តែស្មារតីបូជាសាច់ស្រស់ឈាមស្រស់ដើម្បីវេជ្ជសាស្ត្របានធ្វើឱ្យលោក ហ៊ីដេយ៉ូ ណូហ្គូជី ក្លាយជាវីរបុរស និងជានិមិត្តរូបវេជ្ជសាស្ត្រដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ប្រទេសជប៉ុន។ ដើម្បីកិត្តិយស និងការចងចាំដល់ការលះបង់នេះ រូបថតរបស់លោកត្រូវបានគេបោះពុម្ពនៅលើក្រដាសប្រាក់ ១០០០ យ៉េនរបស់ជប៉ុន ដែលបានចរាចរណ៍ចាប់ពីឆ្នាំ២០០៤ រហូតដល់ឆ្នាំ២០២៤។ ជីវិតរបស់លោកគឺជាសាក្សីនៃសេចក្តីក្លាហាន និងការលះបង់គ្មានដែនកំណត់ដើម្បីសុខុមាលភាពមនុស្សជាតិ។
Daily Program
