ការត្រៀមខ្លួនជាមុន គឺជាគន្លឹះការពារអាយុជីវិតប្រជាជន

ការកើនឡើងខ្ពស់នៃកម្ពស់ទឹកទន្លេមេគង្គនៅឆ្នាំនេះ និងការលិចលង់នៅតំបន់មួយចំនួននៃខេត្តតាមដងទន្លេ គឺជាការរំលឹកដ៏សំខាន់មួយថា គ្រោះធម្មជាតិមិនអាចទប់ស្កាត់បានទាំងស្រុងឡើយ ប៉ុន្តែផលប៉ះពាល់របស់វាអាចត្រូវបានកាត់បន្ថយ ប្រសិនបើមានការត្រៀមលក្ខណៈបានល្អ និងមានប្រព័ន្ធឆ្លើយតបប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

ប្រសាសន៍របស់សម្តេចធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា ដែលបានរំលឹកឱ្យស្ថាប័ន និងអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធពិនិត្យស្ថានភាពទឹក និងត្រៀមអន្តរាគមន៍ ដោយផ្តល់អាទិភាពដល់អាយុជីវិត និងសុវត្ថិភាពរបស់ប្រជាជន គឺជាសារដ៏មានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងគ្រោះមហន្តរាយនៅកម្ពុជា។

អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ គឺសម្តេចធិបតីមិនបានលើកឡើងត្រឹមតែការទប់ទល់នឹងទឹកជំនន់នោះទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់លើការកសាងភាពធន់របស់ប្រទេស។ នេះមានន័យថា កម្ពុជាត្រូវផ្លាស់ប្តូរពីការរង់ចាំដោះស្រាយបញ្ហានៅពេលគ្រោះមហន្តរាយកើតឡើង ទៅជាការរៀបចំប្រព័ន្ធត្រៀមបង្ការ ការព្រមានជាមុន និងការឆ្លើយតបឱ្យបានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាព។

សូមកុំភ្លេចថា ការកើនឡើងនៃទឹកមេគង្គមិនមែនបង្កត្រឹមផលប៉ះពាល់តែតំបន់មាត់ទន្លេប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏អាចប៉ះពាល់ដល់ការរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ កសិកម្ម ផ្លូវថ្នល់ ស្ពាន សាលារៀន មណ្ឌលសុខភាព និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈផ្សេងៗផងដែរ។ ដូចនេះ ប្រសិនបើការត្រៀមខ្លួនមិនបានល្អ ទឹកជំនន់អាចបង្កការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ច និងប៉ះពាល់ដល់ជីវភាពប្រជាជនកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។

នៅក្នុងស្ថានភាពសព្វថ្ងៃនេះ អ្វីដែលចាំបាច់គឺការតាមដានស្ថានភាពទឹកជាប្រចាំ និងការផ្តល់ព័ត៌មានឱ្យបានឆាប់រហ័សទៅដល់ប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់ប្រឈម។ ការព្រមានមុនពេលទឹកឡើងខ្ពស់ អាចផ្តល់ពេលវេលាឱ្យប្រជាជនជម្លៀសមនុស្ស សត្វពាហនៈ និងទ្រព្យសម្បត្តិសំខាន់ៗទៅកាន់ទីកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។ ក្នុងន័យនេះ ប្រព័ន្ធព័ត៌មាន និងការទំនាក់ទំនងរវាងថ្នាក់ជាតិ ថ្នាក់ក្រោមជាតិ និងប្រជាពលរដ្ឋ មានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់។

ជាមួយគ្នានេះ ការត្រៀមអន្តរាគមន៍មិនគួររង់ចាំរហូតដល់មានគ្រោះមហន្តរាយធ្ងន់ធ្ងរទើបចាប់ផ្តើមនោះឡើយ។ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានគួរតែដឹងជាមុនថា តំបន់ណាដែលងាយរងគ្រោះ តើប្រជាពលរដ្ឋត្រូវជម្លៀសទៅណា តើផ្លូវណាអាចប្រើប្រាស់បាន និងតើសម្ភារៈសង្គ្រោះបន្ទាន់មានគ្រប់គ្រាន់ឬអត់។ ការរៀបចំទាំងនេះអាចកាត់បន្ថយការភ័យស្លន់ស្លោ និងធានាថាការជួយសង្គ្រោះអាចធ្វើឡើងបានទាន់ពេលវេលា។

សរុបមក ការកើនឡើងខ្ពស់នៃទឹកទន្លេមេគង្គនៅឆ្នាំនេះ គួរត្រូវបានចាត់ទុកជាការរំលឹកឱ្យយើងពង្រឹងការត្រៀមខ្លួន មិនមែនជាមូលហេតុនៃការភ័យខ្លាចឡើយ។ ប្រសិនបើស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងប្រជាពលរដ្ឋមានការសហការគ្នា តាមដានស្ថានការណ៍ជាប្រចាំ និងត្រៀមផែនការឆ្លើយតបជាមុន នោះផលប៉ះពាល់ពីគ្រោះទឹកជំនន់អាចត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងច្រើន។ ជាការពិត យើងពិតជាមិនអាចបញ្ឈប់ទឹកមិនឱ្យឡើងបានទេ ប៉ុន្តែយើងអាចធ្វើឱ្យប្រទេស និងប្រជាជនរបស់យើងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ ដើម្បីប្រឈមនឹងវា។